De kunst van het multi-jobben, of hoe meerdere jobs combineren

Geschreven door
Isabelle Eygenraam

Miljoenen mensen combineren twee of zelfs meer jobs zonder een echt statuut te kiezen. Ze zijn advocaat/yogaleraar, bakker/instagrammer of elektricien/goochelaar. Ze zijn, zoals de naam zelf zegt, multi-jobbers.

Van je hobby je werk maken?

Wat het meest naar boven komt wanneer je naar de getuigenissen van die nieuwe werknemers luistert, is hoe moeilijk ze het hebben om te kiezen; ze willen van hun hobby hun werk maken. Maar er moeten ook facturen betaald worden. En dus zoeken ze een extra job die brood op de plank brengt en hun de financiële ruimte geeft om te blijven pottenbakken, fotografieles geven of lifestylecoach zijn.Er zijn maar weinig mensen die er prat op kunnen gaan van hun passie te leven.


Positief is dat de multi-jobber als persoon groeit – als hij er natuurlijk in slaagt zijn verschillende jobs te combineren. Hij ontwikkelt zijn vaardigheden, bepaalt zelf wanneer hij werkt, is niet afhankelijk van één baas, kan persoonlijke initiatieven nemen, krijgt erkenning voor het geleverde werk enz.


De keerzijde van de medaille is dan weer de moeilijkheid om op alle fronten te groeien, het risico dat hij geïsoleerd raakt, een te grote werkdruk, instabiliteit, de moeilijkheid om naam te maken en een plaatsje te veroveren op de arbeidsmarkt, en zelfs het risico op een burn-out.
 

Droom of noodzaak?

Het is interessant ons af te vragen wat de multi-jobber er echt toe drijft meerdere jobs te combineren.
Naar de buitenwereld toe laat hij uitschijnen dat hij kiest wanneer hij wat wil doen, en dat hij alleen het voor het zeggen heeft.


De realiteit is vaak helemaal anders. Zou het niet eerder kunnen dat er minder duurzame jobs zijn? Dat de multi-jobber door de crisis op de arbeidsmarkt gedwongen wordt om verschillende jobs te combineren?
Zoals Marielle Barbe benadrukt in haar boek 'Profession Slasheur' zijn er twee soorten multi-jobbers. "Je hebt mensen die er vrijwillig voor kiezen om hun leven op die manier te verrijken. Maar daarnaast heb je werknemers die jobs moeten combineren uit noodzaak.(...) Die tweede groep heeft altijd bestaan, omdat sommige banen nu eenmaal slecht betaald worden.

Ligt de schuld voor de werkonzekerheid bij de multi-jobbers?

Multi-jobbers waarderen de vluchtigheid van hun werk. Daarom krijgen ze geregeld het verwijt dat de arbeidsmarkt net door hen zo broos is.


Ten onrechte, want als je er twee minuten over nadenkt, bestond werkloosheid al eerder. Ze zouden eerder een oplossing zijn voor de crisis dan de oorzaak ervan.
Zoals Marielle Barbe het ziet, zijn ze eerder 'een antwoord op burn-out (te veel werk), bore-out (verveling) en brown-out (demotivatie door het gebrek aan zinvolle taken), drie ziekten die nefast zijn voor bedrijven'.

De digitale revolutie: een accelerator?

De digitale revolutie heeft onze jobs, onze manier van communiceren en samenwerken, onze gewoonten veranderd. Ze bevordert ook de jobcreatie. Dankzij de digitale technologie kan een multi-jobber zijn werkdag eindigen om 17.30 uur en daarna iets anders gaan doen, bijvoorbeeld voor een bedrijf dat honderden kilometers verderop ligt.
Werken kan je voortaan overal en op elk ogenblik.

Zoals Seth Godin, een Amerikaanse ondernemer en voormalig marketingverantwoordelijk van Yahoo!, passend samenvat: "Mijn grootvader heeft zijn leven lang hetzelfde werk gedaan, mijn vader had zeven verschillende jobs en ik doe er zeven tegelijk."

Blijf op de hoogte

Schrijf je in en krijg de laatste nieuwtjes in je inbox.